Leczenie metodą psychotroniczną

Trudno uwierzyć, jak potężne siły drzemią w każdym z nas. To siły psychiczne, które wykorzystujemy zaledwie w kilku procentach. Gdyby wykorzystywać je w większym stopniu, wówczas nie tak mało chorób czy schorzeń przestałoby nas nękać, a wielu lekarzy nie miałoby zajęcia. Siła myśli fascynowała zawsze, na jej temat intuicyjnie wypowiadało się dawniej wielu sławnych ludzi. Dzisiaj uczeni mogą o niej mówić bardziej precyzyjnie, co wiąże się z coraz dokładniejszymi badaniami mózgu. Jedną z metod wykorzystania potencjału umysłowego człowieka jest psychotronika (gr. psyche życie, gr. psychikós dotyczący duszy). Nie daje się ona w pełni wyjaśnić przy pomocy uprawianych dotychczas metod badawczych, ale jej praktyczne zastosowanie przynosi bardzo interesujące efekty. Dowiodła tego m.in. Amerykanka Evelyn M. Monahan. E. Monahan wskutek wypadku w wieku 22 lat straciła wzrok, zaś w następnych latach zachorowała na padaczkę, ponadto została dotknięta częściowym paraliżem. W wieku 31 lat rozpoczęła próby leczenia, które obecnie nosi nazwę metody psychotronicznej. Efekty okazały się zdumiewające: po kilkunastu dniach odzyskała wzrok, ustąpiła padaczka i paraliż. Zachęcona takim rezultatem, pragnęła rozpowszechniać opracowaną przez siebie metodę. W pełni jej się to udało. Wykładała na uniwersytecie, występowała z odczytami i pokazami w mass mediach oraz publikowała na ten temat książki.

Skutki medytacji

Nachodzące nas podczas medytacji wyobrażenia, myśli odczucia należy przyjmować spokojnie, nie tłumić ich ani nie usuwać ze świadomości. Podczas kolejnych seansów z pamięci mogą wydobywać się obrazy nieprzyjemne, trudne itp. Trzeba spokojnie znosić ten fakt i powracać do powtarzania sylab, czyli mantry. W ten sposób istnieje szansa na rozładowanie dawnych stresów i urazów psychicznych. Powyższy schemat, opracowany przez Schwäbischa i Siemsa, zalecany jest do dwukrotnego ćwiczenia w ciągu dnia, najlepiej rano i wieczorem. Uprawianie medytacji tylko raz dziennie również przynosi zadowalające wyniki. Osoby bardziej zaawansowane w ćwiczeniach medytacyjnych powinny starać się przyjmować pozycję lotosu lub półlotosu, gdyż wówczas łatwiej jest osiągnąć pełny stan psychicznego i fizjologicznego odprężenia. Istotny jest też czas poprzedzający medytację. Już na kilka godzin wcześniej nie powinno się palić papierosów, pić alkoholu, kawy ani mocnej herbaty. Oprócz wymienionych metod i technik w walce ze stresem pomocne są preparaty ziołowe. Jednym z nich jest „Nervendragees — ratiopharm”, tabletki wpływające kojąco na zniszczony stresem ustrój nerwowy. Głównym składnikiem tej mieszanki jest wyciąg z suchego korzenia waleriany, czyli kozłka lekarskiego.

Medytacja transcedenta/na

Do transcendentalnych (łac. transcendens przekraczać, postępować) ćwiczeń medytacyjnych szczególnie potrzebne jest ciche i nieco zaciemnione pomieszczenie. Niezwykle ważne jest wprowadzenie siebie w stan odprężenia, który ćwiczenie powinien jeszcze pogłębić. Zajmujemy wygodną pozycję siedzącą. Początkujący mogą siedzieć na krześle z wysokim oparciem. Stopy ustawione równolegle, tułów wyprostowany, wzrok skierowany przed siebie, powieki lekko przymknięte. Ręce należy oprzeć o górne części ud. Palce dłoni lekko wyprostowane, prawa dłoń tak dotyka otwartej lewej dłoni, żeby kciuki stykały się. Początkowo można wspierać się plecami
oparcie krzesła, później należy starać się siedzieć prosto, bez opierania się. Czas medytacji wynosi 20 minut. Praktyka medytacyjna jest dość prosta, sprowadza się bowiem do powtarzania trzech sylab: om — ah — hum. Powtarzamy je w myśli i trzeba je zgrać z oddechem. Wdychając powietrze, powtarzamy sylabę om, wydychając powietrze — powtarzamy sylabę ah. Wydech powinien być dłuższy niż wdech. Po wydechu winna nastąpić pauza, podczas której powtarzamy sylabę hum. W miarę ćwiczeń czynności te winny przebiegać automatycznie, bez napięcia i bez zwracania na nie zbytniej uwagi.

Zachowanie spokoju

Zamknij oczy, wykonaj głęboki wdech i na 4-5 sekund zatrzymaj powietrze w płucach. Zwróć uwagę na wrażenie napięcia, pojawiające się przy głębokim wdechu zatrzymaniu powietrza. Wypuszczając powoli powietrze, zwracaj uwagę na przyjemne uczucie spokoju i odprężenia. Oddychaj teraz normalnie i zauważ, jak rozluźniają się mięśnie powiek, nosa, policzków i całej twarzy. Może pojawić się odczucie lekkiego kłucia i mrowienia mięśni twarzy. Zwróć uwagę na miłe wrażenie odprężenia w rozluźnionych mięśniach. Staraj się rozluźniać mięśnie ramion i górnej części pleców. Zwracaj uwagę, jak fala rozluźnienia spływa od ramion po czubki palców u rąk. Zrób 5 sekund przerwy. Zauważ, że rozluźnienie mięśni staje się coraz bardziej odczuwalne. Wraz z odprężaniem coraz większych grup mięśni zaczynasz silniej odczuwać przyjemne uczucie wewnętrznego spokoju. Rozluźnij mięśnie brzucha i dolnej części pleców. Wyczuwaj przyjemną falę ciepła oraz ogólne rozluźnienie spływające na biodra, pośladki, uda, łydki, stopy, aż po czubki palców stóp.
Poczuj, że całe twoje ciało jest rozluźnione, od głowy po stopy. W miarę wykonywania powyższych ćwiczeń ciało będzie odprężać się coraz bardziej i intensywniej będzie odczuwany wewnętrzny spokój, umocni się też wiara we własne siły. Na zakończenie ćwiczeń, w stanie pełnego odprężenia, należy powtarzać w myśli: „Jestem spokojny i pogodny”. Wskazane jest powtarzanie tej kwestii 20-30 razy.

Trening autogenny

Metoda ta polega na oddziaływaniu na swój organizm i psychikę poprzez wyzwalanie u siebie reakcji odprężenia i koncentracji oraz prostych formuł samosugestii (gr. auto- genSs powstały sam przez się). Jest to forma gimnastyki psychicznej dla osób zdrowych, jak również cierpiących na lekkie zaburzenia somatyczne i psychiczne. Istnieje wiele technik treningu autogennego. Najbardziej znana jest metoda Schultza, ale interesujące są również techniki Maltza i Lazarusa. Ze względu na popularny charakter i ograniczoną objętość niniejszego opracowania trudno byłoby przedstawić np. dość złożoną i obszerną technikę Schultza, przedstawiamy zatem nie mniej zalecaną technikę Lazarusa: Ułóż się jak najwygodniej i rozluźnij całe ciało. Wciągnij jak najwięcej powietrza i zatrjymąj^w płucach przez 5 sekund. Teraz powoli je wy<M^>^.nŻv^5ej uwagę na pojawiające się uczucie spoko|(jj wewnętrznego odprężenia. Oddychaj normalnie i odczuwaj pojawiające się przyjemne doznanie coraz większej ociężałości. Zrób dzie- sięciosekundową przerwę. Zwracaj uwagę na różnicę między tym, co odczuwasz, kiedy mieśnie ciała są napięte, a tym, gdy są rozluźnione. Staraj się teraz mocno napinać wszystkie mięśnie ciała: zaciśnij szczęki, powieki, napnij mięśnie barków, ramion, piersi, pleców, brzucha i ud. Powinieneś teraz odczuwać napięcie całego ciała. Jeszcze trochę napinaj mięśnie, następnie rozluźnij się i odpręż. Zrób 10 sekund przerwy.
Zwróć uwagę na to, że kiedy masz oczy otwarte, odczuwasz lekkie napięcie, a kiedy zamykasz je, owo napięcie znika. Wykonaj kilkakrotnie ćwiczenie, starając się za każdym razem doznać tego wrażenia. Zrób 10 sekund przerwy.

Ciąg dalszy

Otwórz oczy jak najszerzej. Rozluźnij mięśnie oczu. Jak najsilniej zmarszcz pionowo czoło. Odpręż się. Wykonaj 6 głębokich, spokojnych wdechów i wydechów. Przy piątym zatrzymaj oddech. Powoli licz do 4. Wypuść powietrze. Oddychaj normalnie. Odpręż się. Wykonaj bardzo głęboki wydech. Usuń z płuc całe powietrze. Oddychaj normalnie. Odpręż się. Czujesz, że masz bardzo ciężkie mięśnie, ciężkie ręce i nogi, całe ciało jest ciężkie. Czujesz się senny i rozluźniony. Ściągnij i napnij, jak tylko możesz najsilniej, mięśnie brzucha. Napnij jeszcze silniej. Odpręż się. Wtłocz powietrze do brzucha i jak najsilniej napnij jego mięśnie. Brzuch powinien być twardy. Odpręż się. Napnij mięśnie pośladków. Napnij jeszcze mocniej. Odpręż się. Wczuwaj się w górną część tułowia i staraj się odprężać poszczególne grupy mięśni. Odprężaj przez kilka sekund mięśnie twarzy. Odprężaj mięśnie czoła, rozluźnij mięśnie szyi, ramion, karku, pleców, brzucha i pośladków. Odpręż się całkowicie. Utrzymaj się w tym stanie rozluźnienia i podnieś wyprostowane nogi tak, aby tworzyły z tułowiem kąt 45°. Odpręż się. Wygnij do góry stopy tak, aby palce były skierowane w kierunku twarzy. Zginaj stopy, usta lekko rozchyl. Odpręż się. Nogi wyprostowane. Stopy skręcaj w prawo i lewo, po 5 sekund w każdą stronę. Rozluźnij mięśnie stóp i odpręż się. Przez kilka sekund odpręż mięśnie całego ciała. Nogi prosto, stopy skierowane w przód. Wygnij silnie palce nóg do góry, wygnij jeszcze mocniej. Odpręż się. Leż spokojnie przez 30 sekund. Zwróć teraz uwagę na wrażenia płynące z twojego ciała, zaczynając od nóg do góry. Czujesz, jak poszczególne grupy mięśni pozostają odprężone. Odprężone są palce stóp, całe stopy, pośladki. Odprężone są również mięśnie brzucha, ramion, piersi, twarzy, powiek, czoła. Odprężone jest całe ciało. Leż spokojnie przez 10 sekund. Pozostawaj w tym stanie, odczuwaj miękkość mięśni i ich ciepło. Przymknij oczy na 5 sekund. Otwierasz oczy i czujesz się spokojny i odświeżony.

Wskazówki

Unieś wyprostowane ramiona. Dłonie skręć grzbietami w dół. Napnij mięśnie ramion. Odpręż się.
Unieś jeszcze raz wyprostowane ramiona. Opuść je powoli. Odpręż się. Unieś wyprostowane ramiona. Napnij silnie ich mięśnie. Oddychaj normalnie i staraj się mieć rozluźnione mięśnie dłoni. Odpręż się. Unieś lekko ramiona i wyciągnij je na boki, napinając silnie ich mięśnie. Oddychaj spokojnie. Odpręż ramiona. Ściągnij mocno łopatki do tyłu, ramiona odprężone, rozluźnij się.
Wysuń ramiona do przodu. Wysuwaj i cofaj je. Oddychaj normalnie, staraj się mieć odprężone ręce. Staraj się odczuwać lekkość powstającą na skutek napinania i rozluźniania mięśni. Skręć głowę w prawo i napnij mięśnie szyi. Odpręż się i odwróć głowę do poprzedniej pozycji. Odpręż się.
Skręć głowę w lewo i napnij mięśnie szyi. Odpręż się i odwróć głowę do poprzedniej pozycji. Odpręż się. Skłoń głowę w kierunku piersi. Podnieś głowę do poprzedniej pozycji. 1 5. Skłoń głowę aż do piersi. Podnieś głowę do poprzedniej pozycji. Otwórz usta jak najszerzej. Odpręż się. Napnij i zaciśnij usta. Odpręż się. Naciśnij językiem na podniebienie. Odpręż się. Naciskaj językiem dolną szczękę. Odpręż się. Siedź lub leż spokojnie i odpręż się. Staraj się o niczym nie myśleć. Spróbuj niegłośno zaśpiewać na najwyższej nucie (aaa). Utrzymaj tę nutę. Odpręż się. Zaśpiewaj na najniższej nucie i napnij struny głosowe. Odpręż się. Zamknij oczy. Mocno zaciśnij powieki i staraj się oddychać normalnie. Odpręż mięśnie powiek. Zamknij oczy. Mocno zaciśnij powieki, oddychaj normalnie. Odpręż mięśnie powiek. Patrz normalnie. Trzymaj lekko rozchylone usta. Odpręż się.

A oto technika relaksacyjna Jacobsona

Zmodyfikowana przez J. Morrisa. Trening ten obejmuje 39 ćwiczeń, każde po około 10 sekund. Między poszczególnymi ćwiczeniami niezbędne są kilkunastosekundowe przerwy. Najlepiej ćwiczyć z terapeutą lub z drugą osobą podającą zakres ćwiczenia, lecz również można tekst ćwiczeń odtwarzać z taśmy magnetofonowej. Ćwiczenia wykonywać dwa razy dziennie. Ćwiczący siada wygodnie w fotelu lub kładzie się na kanapie i zamyka oczy. Należy rozluźnić się i regularnie oddychać. W pomieszczeniu winna panować cisza. Wykonaj 5 głębokich oddechów. Przy ostatnim zatrzymaj oddech. Po 3-4 sekundach wypuść powietrze i oddychaj głęboko. Unieś wyprostowane ramiona na wysokość 40 cm. Oddychaj normalnie. Ręce opuść powoli. Unieś obydwa wyprostowane ramiona jak poprzednio. Dłonie silnie zaciśnij w pięść. Policz do 5 i rozluźnij je. Rozłóż ręce i powoli opuść ramiona. Unieś wyprostowane ramiona do góry, skręć dłonie grzbietami do góry i ugnij je mocno w nadgarstkach. Palce dłoni skierowane w dół. Opuść ramiona. Unieś wyprostowane ramiona. Powoli je opuszczaj i odpręż się.

Relaksacja stopniowana Jacobsona

Amerykański naukowiec i praktykujący lekarz Jacobson naukowo opisał różne stany napięcia psychicznego. Powstają one głównie w czasie reakcji człowieka na problemy, bodźce i naciski środowiska. Życie w ciągłym pośpiechu, konieczność dostosowywania się do szybkich zmian sytuacji — wszystko to wywołuje napięcia psychiczne. Z kolei powodują one pracę różnorodnych grup mięśni organizmu. Część napięć mięśniowych jest niezbędna dla spełnienia funkcji życiowych, ale znaczna część pozostaje bezproduktywna. U poszczególnych osób ów stan napięcia mięśni występuje w różnym stopniu, dlatego jedni wykazują mniejszą, a inni większą nerwowość lub podatność na emocje. Zdaniem Jacobsona, praktyki relaksacyjne powodują oszczędzanie energii człowieka, gdyż w przypadku długotrwałego napięcia mięśni zużywa się ogromne ilości energii życiowej. Ponadto techniki relaksacyjne przeciwdziałają stanom lękowym, wywołują przyjemne doznania i poprawiają samopoczucie. Niezależnie od wzbudzania pozytywnych reakcji psychicznych przyczyniają się również do lepszej pracy żołądka i jelit, a tym samym przeciwdziałają ich owrzodzeniom, oraz pracy serca. Najogólniej można powiedzieć, że techniki relaksacyjne zmniejszają nerwowość człowieka.

Treningi relaksacyjne

Termin relaks, mimo iż wywodzi się z języka łacińskiego (relaxatio ulga, wypoczynek, złagodzenie), do literatury przedmiotu został wprowadzony poprzez angielskie słowo relaxation (osłabienie, rozluźnienie, odpoczynek). W jednym i drugim przypadku obszar znaczeniowy jest tożsamy, relaksacja zatem to metody uzyskiwania stanu odprężenia organizmu, innymi słowy, to po prostu demobilizacyjna reakcja organizmu. Praktykowanych jest wiele metod relaksacyjnych. Do najbardziej popularnych należą: relaksacja stopniowana Jacobsona, trening autogenny, medytacja transcedentalna, medytacje zen, ćwiczenia jogi, ćwiczenia wyobraźni. Poniżej przedstawiamy wybrane techniki najczęściej stosowanych metod. Zmiana standardu życia Starcia z szefem Zmiana mieszkania Zmiana szkoły Urlop Święta kościelne lub urodziny.

Older posts
Newer posts